De nieuwe Bryson

Ik dacht even dat er nadrukkelijk naar mijn kruis werd gestaard - misschien had ik een foutje gemaakt toen ik mij opdofte - maar het was mijn boek dat de aandacht trok, eergisteren in de trein.

"Hé, is dat het nieuwe boek van Bill Bryson?"
Het betrof daadwerkelijk het nieuwste boek van Bill Bryson en dus antwoordde ik: "Ja, dat is het nieuwe boek van Bill Bryson", want eerlijk duurt nog altijd het langst.

"Hoe heet het?"
Het boek heet 'At home' en omdat ik een echte waarheidsvriend ben, verklapte ik de titel: "Het heet 'At home'"

"O. Dus dan heeft hij geen reisboek geschreven dit keer."
Dat klopte niet helemaal en daarom zei ik, de werkelijkheid getrouw: "Toch wel. Hij maakt dit maal een reis door zijn eigen huis."

Onvergetelijk

Ik nam de trein. De conducteur riep over de intercom de haltes om en wenste de reizigers "een onvergetelijk reis".

Dat was goed bedoeld maar toch: het laatste wat ik van mijn treinreis verlang, is dat ze onvergetelijk is. De reis van de tweeduizend reizigers die afgelopen weekend geblokkeerd zaten in Ternat, die was onvergetelijk.

Geloof mij: de beste treinreizen zijn onopvallend. De ideale treinrit gaat onopgemerkt voorbij, zo geruisloos dat je ze al bent vergeten nog voor je op je bestemming aankomt.

Een vermoedelijke vertraging van tien jaar

In De Standaard gaf Marc Descheemaeker, de ceo van de NMBS, afgelopen weekend een interview over de teloorgang van het reizigersvervoer. Het gemor en geweeklaag van reizigers klinkt nu dermate luid, dat het zelfs tot de bestuurskamers is doorgedrongen.

“Tegen 2020 moeten we weer aan de top staan inzake stiptheid”, schat Descheemaeker. Ik heb het een paar keer opnieuw moeten lezen om het te kunnen geloven, maar hij zegt het echt: het duurt tien jaar om alle vertragingen weg te werken.

Je kúnt Descheemaekers uitspraak interpreteren als een zorgvuldig overwogen strijdplan – alles is onder controle! – ik zie het toch meer als een zwaktebod.

In 1945 brachten geallieerde bommenwerpers de Duitse industrie aanzienlijke schade toe. Het land zat op de knieën. Ook de spoorwegen werden getroffen. Toch reed in de zomer van 1946 93% van de Duitse treinen weer volgens het boekje.

Ik wil wel aannemen dat de NMBS met allerlei structurele problemen kampt, maar van vijandelijke jachtbommenwerpers is de spoorwegmaatschappij de afgelopen decennia opvallend gespaard gebleven.

Vooruit NMBS, laat zien wat je kunt!